Tuesday, May 26, 2009

ആത്മാവിന്‍ പുസ്തകതാളുകളില്‍ നിന്നും


ദിവാസ്വപ്നങ്ങളുടെ അവധിക്കാലം തീര്ന്നുവെന്ന് അമ്മ ഓര്മ്മപ്പെടുത്തിയപ്പോള്, അതെനിക്കൊരു അത്ഭുതമായിരുന്നു. കാലചക്രമുരളുമ്പോള് അതിണ്റ്റെ വേഗതയ്ക്ക് ഇത്രയും തീവ്രതയുണ്ടോ എന്നു തോന്നിപ്പോയി. കണ്ണാടിയിലെ പ്രതിബിംബത്തിന് മേലെ വീണ ഒരു ഭയപ്പാട്, തിമിര ആട പോലെ അവ്യക്തമായി നിന്നപ്പോള് അതു തണ്റ്റെതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാന് ഒട്ടും അമാന്തമില്ലായിരുന്നു. എങ്ങും തന്നെ ചതിച്ചിട്ടുള്ള ഭയത്തെ ഓര്ത്തപ്പോള് വല്ലാത്തൊരു ഭയം പിന്നെയും കൂടി.. മേശപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന ഫോള്ഡര് എടുത്ത് പടി കടന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്, തിരിച്ചുവരവില് ഈ ലോകം തന്നെ ആ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടു ചെല്ലും എന്നു വിളിച്ചു പറയുന്ന അമ്മയുടെ മുഖമാണ് കണ്ടത്. പാവം. അവരങ്ങനെയാണ്. മനസ്സില് വിരിയുന്ന പൂക്കളില് ഏറ്റവും സുഗന്ധമേറിയതു അവരുടെയുള്ളില് തയൊയിരുന്നു. പഠിത്തം കഴിഞ്ഞത് അക്കാലത്തെ ഒരു സംഭവം തന്നെയായിരുന്നു. ആശാണ്റ്റെ കുമാരസംഭവത്തിനോ അതിനുമപ്പുറത്തുള്ള സംഭവങ്ങള്ക്കോ ഇതിണ്റ്റെയത്ര വലിപ്പമുണ്ടായിരുന്നുവോ എന്നു ചോദിച്ചാല് ഉത്തരം ലളിതം. ഇല്ല!!


ഇരിയ്ക്കാന് തീരെ സ്ഥലമില്ലായിരുന്നു. കൈയിലുള്ള ഫോള്ഡര് ആരെയെങ്കിലും ഏല്പിക്കാമെന്നു വെച്ചാല് അതു പിന്നെ ബാദ്ധ്യതയാവും. നഷ്ടപ്പെടാന് ഒന്നുമില്ല. എങ്കിലും ആ സാഹസം വേണ്ട. സ്ഥിരമറിയുന്ന വഴിയിലൂടെ തന്നെയാണ് യാത്ര. കിഴക്കേക്കര സ്ക്കൂളുപടി കഴിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളൂ. ആത്തൂറ് ഗ്രാമത്തില് വണ്ടി നിന്നു. ആളുകള് ഇറങ്ങി. ചിലര് കയറുന്നു. മുന്വാതിലിലൂടെ കയറുന്ന മുഖങ്ങള് ചിലനേരത്ത് മനസ്സില് വെളിച്ചമിട്ടാലോ എന്നു കരുതി നോക്കിയതാ.. വിശ്വസിക്കില്ല... നക്ഷത്ര തെളിച്ചമുള്ള ഒരു കൊച്ചു മുഖം. പ്രസന്നയാണ്. ഞാന് ഒന്നുകൂടെ കയറി നിന്നു. ബസ്സു നീങ്ങി.


കാറ്റില് പാറിയ മുടിയിഴകള് അവള് മെല്ലെ മാറ്റിയിട്ടു.. ആ നനുത്ത കൊച്ചു വിരലുകളുടെ അഴക് ഞാന് കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നു. തിരക്കിനിടയില് വല്ല മിഴികളും എന്നിലേക്കു തിരിയാതിരിക്കാന് ഞാന് ഗൌരവം നടിച്ച് പുറത്തേക്കു നോക്കി നില്ക്കുന്നതായി ഭാവിച്ചു. വഴിയോരകാഴ്ചകളില് തലേന്ന് പെയ്ത മഴയുടെ കനം ബാക്കിവെച്ച പാടശേഖരങ്ങളുടെ നെഞ്ചിലെ നനവിണ്റ്റെ അംശം എന്നിലേക്ക് ഗൃഹാതുരത്വം കൊണ്ടുവന്നു. ബാല്യകാലത്ത് അമ്മാത്തിലേക്ക് ചെല്ലുന്ന ഇടവഴികള് കുറച്ചു പിന്നിട്ടാല് കണ്ണെത്താദൂരം പാടശേഖരങ്ങളാണ്. മഴയുടെ സൌന്ദര്യം വര്ണ്ണിച്ചു മതിയാവാത്ത കവികള്ക്കു വാഴ്ത്താം. മഴയെക്കുറിച്ച്. പക്ഷേ എനിക്കിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. ചെളിയും വെള്ളവും ചേറും കൊണ്ടു നാശമായ പാടവരമ്പിലൂടെ മുട്ടോളം കയറ്റിവെച്ച പാണ്റ്റസുമിട്ട് അച്ഛന് എന്നോടു ശ്രദ്ധയോടെ നടക്കണമെന്ന് ഓര്മപ്പെടുത്തുമ്പോള് കണ്ണിലേക്ക് വീഴുന്ന മുല്ലപ്പൂക്കളെ മാറ്റിയിട്ട്, വലിയൊരാളുടെ ഭാവത്തോടെ പരിഭവങ്ങള് പറയാതെ നീങ്ങുന്ന എണ്റ്റെ അനുജത്തി. അവളങ്ങനെയാണ്. പരിഭവങ്ങളില്ല. പരാതികളില്ല. ഒരു കൊച്ചു തണ്റ്റെടി. ആ പഴയ ഓര്മകള് എന്നെയിടയ്ക്ക് തഴുകാറുണ്ട്. ആ തഴുകലില് നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ ഒരിക്കലും തിരിച്ചു പിടിക്കാനാവാത്ത ഓര്മകളുടെ നനവുണ്ടായിരുന്നു.


തിരക്കു പിന്നെയും ഏറിവരുകയാണ്. ബസ്സിനകത്തെ പന്തുകളി അരിത്തമെറ്റിക് വിളമ്പി അതിലെ ജീവനക്കാരന് എന്നെ നിര്ബന്ധിച്ചു കയറ്റി നിര്ത്തിയപ്പോള് അവളുടെ തൊട്ടു പുറകിലായി. ഇനിയും അയാള് നിര്ബന്ധിച്ചാല് അവളുടെ മേലിലാവും ചെന്നിടിയ്ക്കുക. അയാളുടെ വാക്ക് കേള്ക്കാതിരിക്കാനും അവളെ ഇടിയ്ക്കാതിരിക്കാനും ഞാന് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധയെടുത്തു. കുത്ത്മനയ്ക്കല് കഴിയേണ്ടതാണ്. ഇതിനു മുന്നേയുള്ള ബസ്സില്ലാത്തതാവാം. ആളുകളുടെ വല്ലാത്ത തിരക്ക് കാരണം അറിഞ്ഞും അറിയാതെയുമുള്ള ഒരുപാടു സ്റ്റോപ്പുകള് നിര്ത്തിയാണ് ബസ്സു നീങ്ങിയത്.


രൂപം കൊണ്ട് പഠിക്കുകയാവാം. വേഷം കൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിലുള്ളതാവാം. വീട് ആ കയറിയ സ്റ്റോപ്പിനടുത്ത് തന്നെയാവണം. എന്നും ഈ ബസ്സില് തന്നെയാവും യാത്ര. നിരവധി സംശയങ്ങളും ഊഹങ്ങളും എന്നില് എരിയാന് തുടങ്ങി. ഞാന് ഒന്നുകൂടെ നോക്കി. മുഖം തെളിഞ്ഞു കാണുന്നില്ല. ഫോട്ടോഗ്രാഫി ഭാഷയില് പറഞ്ഞാല് profile ആംഗിളില് ഒരു ചന്തക്കാരി തന്നെ. എന്നില് വേണ്ടാത്ത ചിന്തകള് ഇളകി തുടങ്ങി.


ദൃഷ്ടിയുടെ മേലാടകള്‍ അഴിഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍, ഞാന്‍ മന:പൂര്‍വ്വം മാറി നിന്നു. ഇനിയും മിഴിയറിയാതെയുള്ള ദൃഷ്ടിപഥത്തിലേക്കിറങ്ങിയാല്‍ വേണ്ട. അതു അധികപ്രസംഗമാവും. തെമ്മാടിത്തരവും. ഇനി വരാനുള്ള സ്റ്റോപ്പു ഹൈവേ ജംഗ്ഷനാണ്‌.


അവിടെ ഇറങ്ങിയാല്‍ മഹിളാരത്നങ്ങള്‍ക്കു മാത്രമായ അവരുടെ ഗന്ധം മാത്രം പരത്തുന്ന ഒരുപാടു വനിതാ കലാലയങ്ങളുണ്ട്‌. അതില്‍ ഏതെങ്കിലും കഥകള്‍ ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന, ഒരുപാടു ജീവിതവികാരങ്ങളാല്‍ ഛായം പൂശിയിരിക്കുന്ന മുറികളില്‍ ഒന്നില്‍ ആ പട്ടത്തിയും കാണും. അവരിലൊരുവളായി. മനസ്സൊന്നു പിടച്ചു. ഈശ്വരാ.. അതാ ജംഗ്ഷന്‍ എത്തി. ആളുകള്‍ ഓരോന്നായി ഇറങ്ങി. അവളും മെല്ലെ ഇറങ്ങാന്‍ ഒരുങ്ങി. ഇറങ്ങാന്‍ ബദ്ധപ്പെടുന്ന ഏതൊരുവന്‍ അവളുടെ പുറകില്‍ വന്നിടിച്ചു. മനസ്സൊന്നു ആളികത്തി. അവനെ തുറിച്ചൊന്നു നോക്കിയെങ്കിലും അവനപ്പോഴും ഇറങ്ങാനുള്ള ബദ്ധപ്പാടില്‍ തന്നെ. ഞാന്‍ അക്കാര്യം മറന്നു. അവളിറങ്ങി കഴിഞ്ഞു. ഒന്നു തിരിഞ്ഞെങ്കില്‍.. മനസ്സൊന്നു ആശിച്ചു. ബസ്സ്‌ എടുത്തു.


ആ ചടങ്ങു തീര്‍ന്നു. പതിവു നിരാശചെയ്തികളുടെ ആവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ വീണില്ല. ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കു കൃത്യമായ മറുപടി പറഞ്ഞു. വ്യക്തമായും ശക്തമായും. ഒടുവില്‍ ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു ജോലിക്ക്‌ അപേക്ഷിക്കാനുള്ള കാരണം തിരക്കിയപ്പോള്‍ സേവനം ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറായ ശ്രമങ്ങള്‍ക്ക്‌ അര്‍ത്ഥം കണ്ടെത്താന്‍ നിങ്ങളിലൂടെ കഴിയുമെന്നുള്ളവിശ്വാസമാണ്‌ എന്നു പറഞ്ഞതോടെ ആ ചടങ്ങു തീര്‍ന്നു. അവരും ഞാനും സംതൃപ്തരായി. പതിവു ഒരാഴ്ചയെന്ന ചട്ടകൂടില്‍ പൊതിഞ്ഞ മറുപടിയും ഏകിയപ്പോള്‍, ഞാന്‍ കൂട്ടത്തില്‍ ഒന്നുകൂടെ എന്നുമാത്രം വിചാരിച്ച്‌ ഇറങ്ങി നടന്നു. ചെയ്ത പെര്‍ഫോമന്‍സില്‍ സംതൃപ്തി തോന്നിയപ്പോള്‍, മനസ്സില്‍ അപ്പോഴും, വിളക്കേന്തി നില്‍ക്കുന്ന ആ മുഖമായിരുന്നു. തിരിച്ചു മടങ്ങുമ്പോള്‍, മഴയുടെ ചെറിയ ചാറ്റല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ചാറ്റല്‍ മഴയിലെവിടെയോ, മഴ നനഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നവളെ ഞാന്‍ വെറുതെ സ്വപ്നം കണ്ടു..

(ഇതെഴുതിയിട്ട്്‌ വര്‍ഷം പത്ത്‌ കഴിയുന്നു. എന്തു പറയുന്നു??. )

Monday, May 25, 2009

കൈയില്‍ പിടിക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുക

ഹസ്തദാനം ആരോഗ്യത്തിന്‌ ഹാനികരമാണത്ര. ഞാനല്ല പറയുന്നത്‌. ഈ വീഡിയോ അതിനുത്തരമേകും. എന്നാണ്‌ അടുത്ത client meeting?

Wednesday, May 20, 2009

ഉല്ലാസയന്ത്രം ആക്ടീവാക്കൂ


ചെറിയ ഒരു ആമുഖം. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പു പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു ട്രന്‍ഡ്സെറ്റര്‍ ചിത്രം. കേന്ദ്രകഥാപാത്രങ്ങളായ ബാലകൃഷ്ണനും ഗോപാലകൃഷ്ണനും മാന്നാര്‍ മത്തായിയും ബാലകൃഷ്ണണ്റ്റെ വിഷമം തീര്‍ക്കാന്‍ അടിച്ചുപൂസായി പാട്ടും പാടി ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുന്നു. ഉറക്കം പാതി വഴി എത്തുമ്പോള്‍ ടെലിഫോണ്‍ ശബ്ദിക്കുന്നു. റോംഗ്‌ നമ്പര്‍ വരുത്തിയ അരിശം തീര്‍ക്കുന്ന ബാലകൃഷ്ണന്‍ 2-3 പ്രാവശ്യം ലൈന്‍ കട്ട്‌ ചെയ്യുന്നു. വിളിക്കുന്നയാള്‍ക്ക്‌ അതൊരു പ്രശ്നമല്ലാതെ വീണ്ടും വിളിക്കുന്നു. ഒടുവില്‍ മുള്ളാന്‍ പോകുന്ന ബാലകൃഷ്ണന്‍ ഫോണും എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി സംസാരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ കാര്യം സാധിക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ ഒരു യന്ത്രം ഓഫ്‌ ചെയ്യാന്‍ പറയത്തില്ലേ.. ആ യന്ത്രമാണ്‌ ഈ ഉല്ലാസയന്ത്രം. ഉല്ലാസത്തിനായി ഉല്ലാസമേകുന്ന ഉല്ലാസയന്ത്രം. വിസ്തരിച്ചതു ഇവിടെ നിറുത്തുന്നു.


വിഷയത്തിലേക്ക്‌ വരാം. ഇന്നലെ കണ്ട ഏഷ്യാനെറ്റ്‌ ന്യൂസ്‌ അവറില്‍ ബ്രേക്ക്‌ പറയുന്നിടത്തെല്ലാം ഉല്ലാസയന്ത്രത്തിണ്റ്റെ എച്ച്‌.പി. കൂട്ടാനുള്ള പവ്വര്‍ ഉത്പങ്ങളുടെ പരസ്യങ്ങളായിരുന്നു. അഞ്ചാറ്‌ തവണ, 3 ഉത്പന്നങ്ങള്‍ അവരുടെ ഉത്പന്നത്തിണ്റ്റെ മഹത്വമറിയിക്കുുന്നു. നാട്ടിലെ മക്കള്‍ ഭാഗ്യം ലഭിക്കാത്ത ദമ്പതിമാരാണ്‌ ആദ്യത്തേതില്‍ ഫലമറിയിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റേതില്‍ ആദ്യം അകലുകയും പിന്നീട്‌ കൈയോട്‌ കൈ ചേര്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മോഡലുകളാണുള്ളത്‌. എന്താണ്‌ സുഹൃത്തേ, മിനിട്ടില്‍ 36 തവണ നിക്ഷേപത്തിണ്റ്റെ പാതിഭാഗം തങ്ങളാണ്‌ പറഞ്ഞുവന്നവരെ പോലെ ആകുമോ? നയാഗ്രയില്‍ വയാഗ്ര തീര്‍ത്ത ഓളം പോലെ കേരളത്തിലും അടിക്കുകയാണ്‌ ആ ഓളം. പക്ഷേ വാര്‍ത്തയ്ക്ക്‌ ഇടയില്‍ എന്തിനാണീ പ്ളേ? വാര്‍ത്ത കണ്ടതിനുശേഷം കിടക്കയിലേക്ക്‌ മറിയുന്നതുകൊണ്ടാണോ?

ഗൂഗ്ളിനെ നമിക്കുന്നു!!!


ഇതാണ്‌ പുതുമ. ഇതാണ്‌ ഉത്തരവാദിത്വം. അവരിലൂടെ ലോകത്തിന്‌ ജ്ഞാനം ലഭിക്കുന്നു. ഗൂഗ്ളായ നമ: ഇവരുടെ പഴയ നമ്പറിതാവിടെ!

Monday, May 18, 2009

ഔഡി തന്നെ പ്രൌഡി


നമ്മള്‍ കാണുന്നതാണ്‌. മലയാളിയ്ക്ക്‌ ഓമനിക്കാനും അഭിമാനിക്കാനും എന്നും ഓരോന്ന് കിട്ടും. യാത്രകള്‍ക്ക്‌ ക്ഷാമം വരുത്താത്ത മലയാളിയെ തേടി ഇപ്പോഴിതാ ജര്‍മ്മന്‍ വമ്പന്‍ ഔഡി (AUDI) കൊച്ചിയില്‍ ടെര്‍മിനല്‍ ഷോറൂം തുറന്നിരിക്കുന്നു. ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയില്ല, പണ്ടത്തെ കോണ്ടസാ ക്ളാസിക്‌ മുതല്‍ ഇങ്ങ്‌ ഔഡി വരെയായി കേരളത്തിണ്റ്റെ കാര്‍ പോച്ചില്‍. 80 ഔഡി കാറുകളാണത്ര ആദ്യത്തെ ഒരു വര്‍ഷത്തെ ടാര്‍ഗറ്റ്‌. പ്രൌഡി ഏതു വഴിക്ക്‌ വരുമെന്ന്്‌ കാത്തിരിക്കുന്ന മലയാളിയുടെ മുന്‍പില്‍ അങ്ങനെ ഔഡിയും എത്തി. കൂട്ടത്തില്‍ ഒന്നു പറയട്ടെ. പൊതുമരാമത്തുവകുപ്പിന്‌ നന്ദി. റോഡുകള്‍ തുര്‍ത്തതിന്‌.

Sunday, May 17, 2009

ജനമാണ്‌ താരം


അല്ലാതെന്തുപറയാന്‍? നേതാക്കന്‍മാരും മുതലാളിമാരും ഒന്നുമല്ല. കണ്ടില്ലേ? എങ്ങും കോണ്‍ഗ്രസ്സ്‌ തരംഗം. മാറി വന്ന നേതൃത്വസ്ഥാനത്തിലെ ചില മാന്യമുഖങ്ങള്‍ ഇപ്രാവശ്യം അവരെ തുണച്ചു. നാഥനില്ലാ ബി.ജി.പി കളരിയിലെ അഭ്യാസമറിയാത്തവരും ലൈസന്‍സില്ലാത്ത നാക്ക്‌ സ്വന്തമായവരും അവരുടെ സംഗതി ജോറാക്കി. പിന്നെ ചുവപ്പിണ്റ്റെ കഥ ഇന്നലെ അച്ചുമാമയുടെ ചിരിയിലൂടെ നിങ്ങള്‍ കണ്ടില്ലേ.. ഫലം എന്തുമാകട്ടെ. നാടു നന്നായാല്‍ മതി.

Thursday, May 14, 2009

ഞാന്‍ മേഘം ഒന്‍പതിലാണ്‌


ബ്ളോഗനക്കാരെ, ഒരു ആഹ്ളാദം നിങ്ങളുമായി പങ്കുവെക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. Padmashree Kamalhassanനും IIT Chennaiയും സംയുക്തമായി നടത്തുന്ന Chennai International Screenwriting Workshopലേക്ക്‌ (May 29 – June 3) എനിക്ക്‌ പ്രവേശനം കിട്ടി. ഉലകനായകനെ കാണാനുള്ള ത്രില്ലിലാണ്‌. ഒപ്പം അന്തര്‍ദേശീയ പ്രഗത്ഭരുടെ കൂടെ നമ്മുടെ സാങ്കേതികപ്രവര്‍ത്തകരെയും തിരക്കഥാകൃത്തുക്കളെയും. ശേഷം ചെന്നൈയില്‍.

Tuesday, May 12, 2009

അച്ഛനെ അളിയാ എന്നു വിളിക്കൂ!


അതാണ്‌ ചെയ്ഞ്ച്‌. ആര്‍ക്കാണ്‌ ഒരു ചെയ്ഞ്ച്‌ ഇഷ്ടമല്ലാത്തത്‌? പ്രിയദര്‍ശന്‍. പ്രിയ ചിത്രങ്ങളുടെ പുനര്‍ നിര്‍മ്മാതാവ്‌. സംവിധായകന്‍ എന്ന പേരും മീശമാധവണ്റ്റെ പണിയും. ചേക്ക്‌ എന്ന ഗ്രാമത്തിലല്ല, ടോളിവുഡ്‌, ബോളിവുഡ്‌ എന്ന പ്രദേശത്താണ്‌ ഈ കള്ളണ്റ്റെ വിളയാട്ടം. കീരിടം, ഗോഡ്ഫാദര്‍, കിലുക്കം, തേന്‍മാവിന്‍ കൊമ്പത്ത്‌, ബോയിംഗ്‌ ബോയിംഗ്‌, താളവട്ടം, രാംജിറാവ്‌ സ്പീക്കിംഗ്‌ എന്നുതുടങ്ങി സമ്മര്‍ ഇന്‍ ബെത്ലെഹേമില്‍ വരെ നെരങ്ങി കഥ പറയുമ്പോളില്‍ എത്തിനില്‍ക്കുന്നു, ഈ സിനിമ മാധവന്‍.
ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു. വിട മാട്ടെയ്‌, അപ്പോ നീ എന്നെ ഇങ്കയിരുന്ത്‌ എങ്കയും പോഗ വിടമാട്ടേയ്‌... അയോഗ്യ നായ്‌യെ.. ഉനക്ക്‌ എവളവ്‌ ധൈര്യമിരുന്താല്‍ ഇപ്പോവും എന്‍ കണ്‍ മുന്നാടി വന്ന്‌ നിപ്പേന്‍.. ഇന്നക്ക്‌ ദുര്‍ഗാഷ്ടമി...ഉന്നെ കൊന്ന്... ഉന്‍ രത്തത്തെ കുടിപ്പേന്‍.. കട്ടില്‍ പൊക്കുന്നു. നകുലന്‍ നടുങ്ങുന്നു. ഒടുവില്‍ ആ വിളി മധുമുട്ടം ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഗംഗേ! വെട്ടിയിട്ട വാഴത്തണ്ടുപോലെ വീഴുന്ന ഗംഗ. നകുലണ്റ്റെ കൈകളില്‍ നിന്ന്്‌ ബോധം വീണ്ടെടുക്കുമ്പോള്‍ ചോദിക്കുന്നു. എന്താ നകുലേട്ടാ.. എനിക്കെന്താ പറ്റിയത്‌? ഞാന്‍ എന്തോ പറഞ്ഞു.. കരയുന്നു. വീഴുന്നു. പുണരുന്നു. ഉള്ളില്‍ എവിടെയോ ഉറങ്ങി കിടന്ന ഭരത്ചന്ദ്രന്‍ നകുലനില്‍ ഉണരുന്നു. ഒടുവില്‍ രാജകീയതയുടെ ആഡ്യത്വം പ്രതിഫലിക്കുന്ന ഇടനാഴിയിലൂടെ ചാടി ചാടി വരുന്ന നകുലന്‍ സണ്ണി എന്ന സുഹൃത്തിനോടും സായ്പിണ്റ്റെ മുന്നില്‍ പ്രബന്ധങ്ങളും പ്രഭാഷണങ്ങളും പാചകം ചെയ്യുകയും വിളമ്പുകയും ചെയ്ത സൈക്കോളജിസ്റ്റനോട്‌ ഗംഗയുടെ അസുഖം വെളിപ്പെടുത്തിയതിണ്റ്റെ ദ്വേഷ്യം തീര്‍ക്കുന്നു.
ഇതൊക്കെ നമ്മള്‍ കണ്ടതാണ്‌. വളരെ പണ്ട്‌. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ 1993 മഞ്ഞുപെയ്യുന്ന ഡിസംബര്‍ രാവുകളില്‍. സെക്കന്‍ഡ്‌ ഷോയുടെ കാര്യമാണെന്ന്‌ ഓര്‍ക്കുക. പകല്‍ മറന്നേ്്‌ ഇനി വര്‍ത്തമാനത്തിലേക്ക്‌. ഇന്നലെ മെയ്‌ 11 2009. ഞാന്‍ എണ്റ്റെ സുഹൃത്തിണ്റ്റെ വീട്ടില്‍ ഇങ്ങിവിടെ ദുഫായ്‌യില്‍ കളേഴ്സ്‌ എ പ്രാദേശിക ചാനലില്‍ അതേ സീന്‍ ഭൂല്‍ ബുലയ്യ എന്ന ഹിന്ദി ചിത്രത്തിലും കണ്ടു. നകുലനെയും, ഗംഗയെയും, സണ്ണിയെയും. മലയാളത്തിണ്റ്റെ പുണ്യമായ അവര്‍ ചെയ്തത്‌ അവരുടെ ജുറാസിക്‌ പ്രേതങ്ങള്‍ ചെയ്തതുപോലെ തോന്നി. തൃപ്പൂണിത്തുറയ്ക്ക്‌ പകരം ബനാറസ്‌. ലാലേട്ടന്‌ പകരം അടിപൊളി turned കോമാളി, സുരേഷിനും ശോഭനയ്ക്കും പകരം പേരറിയാ ജീവികള്‍. എത്ര ധൈര്യമുണ്ടാശാനേ? അതേ പ്രമേയം. അതേ ഫ്രെയിം. അതേ ഡയലോഗ്‌. അതേ അന്തരീക്ഷം. തല പുകഞ്ഞ്‌ ആലോചിക്കാന്‍ നേരമില്ലാത്ത അച്ഛനെ കയറി അളിയാ എന്നു വിളിക്കുന്ന ഇത്തരം സൃഷ്ടാക്കളുടെ സമയം. അപ്പോ ഇടവേള. ബാക്കി പറഞ്ഞാല്‍ നാവു ചൊറിയും.

വൈകിയെത്തിയ മാതൃവസന്തം


ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമലോകം ആഘോഷിക്കുന്നു. ഒരമ്മയുടെയും ആ അമ്മയ്ക്ക്‌ ലോകത്തിണ്റ്റെ ശ്രദ്ധ നേടികൊടുത്ത മകള്‍ പൂജാ ചോപ്ര (Pooja Chopra, Miss India 2009)യുടെയും വിജയഗാഥ. മാതൃദിനം വിട്ടു പോയവര്‍ക്കായി ഈ സഹസ്രാബ്ദത്തിലെ തന്നെ അമ്മയുടെയും മകളുടെയും വിശേഷം ഇവിടെ പങ്കുവെക്കുന്നു.

Monday, May 11, 2009

ഞാന്‍, എണ്റ്റെ, എനിക്ക്‌!




അഹം എന്നതിണ്റ്റെ വിജയം അഹങ്കാരമാവുന്നു.ആസ്വദിക്കാം ആദ്യം, അനുഭവിക്കാം പിന്നീട്‌.

Sunday, May 10, 2009

എണ്റ്റെ സിനിമ

ആദ്യചിത്രത്തിണ്റ്റെ പണി തുടങ്ങി. അഭിപ്രായങ്ങളോ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളോ
എഴുതി അറിയിക്കാന്‍ മറക്കരുത്‌.

സാഗര്‍ തറാസ്‌ ജാക്കി


എണ്റ്റെ സുഹൃത്തേ, ഇതെങ്ങനെ സഹിക്കാനാ.. രാംഗോപാല്‍ വര്‍മ്മ എന്ന psychoയുടെ factory യില്‍ പണിയെടുത്തുവെന്ന്‌ പറയുന്ന ഈ മഹാരാജാസുകാരന്‍ ആരെ വിസിലടിക്കാനാണ്‌ ഇത്തരം ചിത്രങ്ങള്‍ പടച്ചു വിടുന്നത്‌? എനിക്ക്‌ ഈയിടയ്ക്ക്‌ ഒരു ഇമെയില്‍ കിട്ടി. Subject സാഗര്‍ ഏലിയാസ്‌ ജാക്കി വിശേഷം തന്നെ. മോഹന്‍ലാല്‍ ഇറങ്ങി നടക്കുന്നു. നടക്കുന്നു. നടക്കുന്നു. പ്ളെയിനില്‍ കയറുന്നു. കയറുന്നു. കയറുന്നു. വെടി വെക്കുന്നു. വെക്കുന്നു. വെക്കുന്നു. ഒന്നല്ല, പകലല്ല.. പിന്നെ.. അതു എവിടെയാണെന്നോ, ആരെയാണെന്നോ പറയുന്നില്ല.. നടക്കട്ടെ, വെടിവെപ്പ്‌!!

എണ്റ്റെ മാഷേ, ഒരു കാര്‍ ഇറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക്‌ കയറുന്നതിനിടയില്‍ 69 ഷോട്ട്‌. അടിയിലും. മടിയിലും. തുടയിലും. ടി.വി. യില്‍ ഒരു സന്തോഷ്‌ ശിവന്‍ ഫ്രെയിം കാണുമ്പോള്‍ നായകന്‍ ഉള്ള മഞ്ഞും കാറ്റും കൊണ്ട്‌ Ladakh ഏരിയയിലേക്ക്‌ വിടാമെന്ന് പറഞ്ഞുറപ്പിക്കുന്ന ഇവണ്റ്റെയൊക്കെ ചങ്കൂറ്റം ഭഗത്‌ സിംഗിന്‌ പോലുമുണ്ടാവില്ല. അതും പ്ളാറ്റ്ഫോംകാരി അഥവാ സീമാട്ടിയുടെ ചുളിവില്ലാത്ത ABBCD ധരിച്ച തനി ഒരു അമ്മിണിയുമൊത്ത്‌. കഷ്ടം! Style കാണിക്കാന്‍ സിനിമ എന്ന മാധ്യമത്തെ ഉപയോഗിച്ച ഇവന്‍മാരെ താലിബാന്‍കാരു പോലും വെറുതെ വിടില്ല.. എന്തിന്‌? താരപ്രഭുക്കന്‍മാര്‍ ചോദിക്കുന്നത്‌, തെലുങ്കും ഹിന്ദിയും കാണുന്നവര്‍ എന്തുകൊണ്ട്‌ തങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തറ സാധനങ്ങള്‍ കാണുന്നില്ല എന്നാണ്‌.

കണ്ടു പഠിക്കേണ്ടതാണ്‌ തമിഴ്‌ സിനിമയെ. അവിടെ ഉദിച്ചുയരുന്ന പ്രതിഭകളെ. അവര്‍ അവിടെ തീര്‍ക്കുന്ന നിത്യവസന്തത്തെ. ഇവിടെയോ? അന്തിക്കാടും മനിശ്ശേരിയും തിരുവില്വാമലയും കുട്ടനാടും മാത്രം കാണുന്നവരുടെതാണ്‌ ലോകം. എന്തിന്‌ ഒരു രാത്രിയുടെ ദൂരമേയുള്ളൂ. എന്നിട്ടും ബാംഗ്ളൂറ്‍ നോര്‍ത്ത്‌ വരെ പോയേച്ചും കൈ പൊള്ളിയ സംവിധായകര്‍ ഇവിടെയുണ്ട്‌. എന്നിട്ട്‌ പറയുന്നതോ? മധുരയിലുള്ള ഒരുവണ്റ്റെ ജീവിതം തൃശ്ശൂറ്‍ റൌണ്ടില്‍ എങ്ങനെ കാണിക്കാനാ? കാണണം. കാണിക്കണം. കണ്ണു തുറക്കണം. എന്നിട്ട് പരുത്തിവീരണ്റ്റെ ഗ്രാമത്തിലും സുബ്രഹ്മണ്യപുരം പോലെയുള്ള ഇടങ്ങളില്‍ നിന്നും കണ്ടെത്തണം. ഇത്തരം ജീവിതങ്ങളെ. അല്ലാതെ ഇന്നലെ ആരോ കൊണ്ടുവന്ന ചിക്കന്‍ ബിരിയാണിയുടെ സ്വാദ്‌ ആസ്വാദിച്ച്‌ ഇന്ന്‌ ഒരു ക്വാളി ഫ്ളവറിണ്റ്റെ തണ്ട്‌ കഴിച്ചതുകൊണ്ട്‌ കാര്യമില്ല.

Thursday, May 7, 2009

സാലിയുടെ ചലിക്കുന്ന ഉദരം


ഏറെ നേരമായി സാലി അതു ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. ദിനംതോറും ബലൂണ്‍ പോലെ വീര്‍ത്തുവരുന്ന തണ്റ്റെ വയറിണ്റ്റെ വലത്തേയറ്റത്ത്‌ ഒരിളക്കം. തുടങ്ങിയിട്ട്‌ മൂന്നാല്‌ നാളായി, പേടിയായിരുന്നു ആദ്യം. പിന്നെ പലയിടത്തും കണ്ടതും കേട്ടതുമായ ഗര്‍ഭിണി concept അവള്‍ വേഗം വിഴുങ്ങിയതു കൊണ്ട്‌ 7ാം മാസമായിരിക്കുന്ന ഗര്‍ഭസ്ഥ അവസ്ഥയിലുള്ള വയറിലെ ഇളക്കം അവള്‍ക്ക്‌ പെട്ടെന്ന്‌ കത്തി.
തണ്റ്റെ ജെറിയുടെ സ്നേഹം വയറില്‍ സമ്മാനിച്ച രത്നം ഇളകി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എങ്ങനെ ഇളകാതിരിക്കും. ജെറി ഒരു നേരമെങ്കിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്‌ ഈ 9 മാസത്തിനുള്ളില്‍ കാണാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല. എപ്പോഴും വാചാലനാണ്‌. പറയുന്നതു കുറെയൊക്കെ മനസ്സിലാവില്ലെങ്കിലും ജെറി പറഞ്ഞവതരിപ്പിക്കുന്നതു ജോറായിട്ടായിരിക്കും. മനസ്സിരുത്തിയാല്‍ അതിണ്റ്റെ കാതല്‍ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ബാലാമണിയമ്മയുടെയോ അരുന്ധതി റോയിയുടെയോ മകളോ കൊച്ചുമോളൊന്നും ആവണ്ട. സാധാരണക്കാരുടെ വിഷമവും അവരുടെ വേദനകളും മനസ്സിലാക്കുന്ന എപ്പോഴും എവിടെയും എന്തിനും ഇടതുഭാഗം ചെരിച്ചു നടക്കുന്ന ഒരാളുടെ മകളായാലും മതി. അത്ര കാര്യപ്രസക്തമായിട്ടും സത്യസന്ധതയോടുമാണ്‌ ജെറി സംഭവങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കുക. അല്ലെങ്കില്‍ പങ്കുവെക്കുക. അതുമല്ലെങ്കില്‍ പറഞ്ഞുതരുക.
അയ്യോ! അവണ്റ്റെ ഇളക്കം കൂടിയല്ലോ! ഛെ! ജെറിയുടെ ഇഷ്ടം പോലെ അതു ഒരു മാളൂട്ടിയാണെങ്കിലോ? ഉമ്മറത്ത്‌ നെല്ലു ചിക്കാനിട്ടിരിക്കുന്ന അമ്മച്ചിയോടു പറയട്ടെ. വേണ്ട. പിന്നെ! പഠിപ്പില്‍ തന്നെക്കാള്‍ കേമിയായ ഇപ്പോള്‍ BEdണ്റ്റെ പരീക്ഷയ്ക്ക്‌ ഒരുങ്ങുന്ന കൂടെപ്പിറപ്പിനോട്‌ പറയട്ടെ. അതും വേണ്ട. അവര്‍ അവരുടെ പണി തുടരട്ടെ. ഞാന്‍ എണ്റ്റെ ചെക്കണ്റ്റെ, അല്ല ഞങ്ങളുടെ മാളൂട്ടിയുടെ നൃത്തം ആസ്വദിക്കട്ടെ. ആടു മോളെ ആടൂ!!!!
മാതൃദിനം (Mother’s Day) വരുന്നു, മെയ്‌ 10ന്‌. ആ വേളയില്‍ സ്നേഹനിധിയാകുന്ന ഒരുപാടു അമ്മമാര്‍ക്കും അവരെ അറിഞ്ഞും സ്നേഹിക്കുന്നവരുമായ മക്കള്‍ക്കായി ഇതു സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

Wednesday, May 6, 2009

LTTE പ്രവചനം ശരിയായി..


കണ്ടില്ലേ, എഴുതിയിട്ട്‌ 3 ദിവസം കഴിഞ്ഞില്ല അപ്പോഴെക്കും ആ പ്രവചനം സത്യമായി. തമിഴ്‌ വെള്ളിത്തിരയിലേക്ക്‌ LTTE സുനാമി ആഞ്ഞടിക്കാന്‍ തയ്യാറെടുപ്പ്‌ തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞു. 18 തമിഴ്നാട്‌ സര്‍ക്കാര്‍ അവാര്‍ഡും 3 ദേശീയ അവാര്‍ഡും സ്വന്തമാക്കിയ പ്രകാശ്‌ രാജാണ്‌ വേലുപ്പിള്ള പ്രഭാകരനായി എത്തുന്നത്‌ കൂടുതലറിയാനായി


ആഗ്ര വഴി അങ്ങ്‌ വരെ ചെല്ലാം!


ആരും ചെല്ലാന്‍ കൊതിക്കുന്ന സ്പോട്ട്. ഒരിക്കല്‍ രാജുവിണ്റ്റെ മുത്തശ്ശന്‍ എന്നോട്‌ ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, അത്രയ്ങ്ങട്ട്‌ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില്‍ VI-(A)-GRA വഴി അങ്ങ്‌ ചെല്ലാന്‍.. പിന്നെല്ലാതെ!

Monday, May 4, 2009

താരങ്ങള്‍ വരവായ്‌! വോട്ടുപ്പെട്ടിയുമായി!


ഇതാ ഇന്നു രാത്രി മുതല്‍ കേരളം വീണ്ടും മൊബൈലില്‍ വിരലമര്‍ത്തി അവരുടെ ഇഷ്ടഗായകരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയായി. കച്ചവടതന്ത്രം മറക്കൂ. നാട്ടിലെ 3 കോടിയിലധികം വരുന്ന ജനങ്ങളില്‍ നിന്നും മനസ്സില്‍ ഒരുപാടു സ്വപ്നങ്ങളും സംഗീതവുമായി കഴിയുന്ന, സീസണ്‍ 4ലെ ഭാഗ്യം അനുഗ്രഹിച്ച Idea Star ഗായകര്‍ തട്ടില്‍കയറാന്‍ ഒരുങ്ങി കഴിഞ്ഞു. ഏഷ്യാനെറ്റിനു നന്ദി. ബിസിനസ്സ്‌ ഗിമ്മിക്കാണെങ്കിലും, അവരിലൂടെ ലോകം അറിയുന്ന, സ്നേഹിക്കുന്ന, ആരാധിക്കുന്ന കുറച്ചു ഗായകരെ മലയാളത്തിന്‌ സമ്മാനിക്കുന്നതിന്‌ ഏഷ്യാനെറ്റേ നിനക്ക്‌ നന്ദി!

സന്നിധാനത്തിനും സിമിമോള്‍ക്കും സോമദാസിനും പുറകെ കേരളത്തിണ്റ്റെ മനസ്സുല്‌യക്കാന്‍ പോകുന്ന മറ്റൊരു ഗായകനെയും കൂടി ഏഷ്യാനെറ്റ്‌ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു. ശബ്ദം ഗംഭീരം. മിടുക്കന്‍. അയാളുടെ പേര്‌ ഷിബു. എല്ലാവിധ ഭാവുകങ്ങളും ആ ഗായകന്‌ ആശംസിക്കുന്നു.

രഞ്ജിനിയുടെ ഇളക്കം അല്‍പം കുറച്ചെങ്കില്‍ Idea Star Singer Season 4ന്‌ ഇനിയും കാണികളുണ്ടാവുമെന്ന് പ്രതീക്ഷയില്‍, സംഗതി ശരത്തും അണ്ണാച്ചി ശ്രീക്കുട്ടനും ഇന്ത്യയുടെ വാനമ്പാടിയും യഥാര്‍ത്ഥ കലാകാരിയുടെ Classic അവതാരവുമായ ചിത്ര ചേച്ചിയും 48 കുട്ടികളും മലയാളിയ്ക്കായി കേളികൊട്ട്‌ തുടങ്ങുന്നു. നമുക്ക്‌ കാതോര്‍ത്തിരിക്കാം.